= OUR PLACE = [part2]

posted on 21 Sep 2008 14:26 by ayaki-o in Fiction

 

 

 

 

 

 

 

 

Title: Our Place

Author: ayaki-o
Paring: YunJae (TVXQ's)

Rate: PG-15

Warning: ในฟิคชั่นเรื่องนี้ มีถ้อยคำหยาบคายมากมาย ล้วนแต่เป็นสิ่งที่ไม่ควรนำไปเป็นเยี่ยงอย่าง ได้โปรดสงวนไว้ให้เฉพาะคนแต่งนำไปใช้เท่านั้นเถอะค่ะ

**ตัวละคร สถานที่เกิดเหตุ รวมถึงสถานการณ์ต่างๆ ล้วนแต่เป็นสิ่งที่สมมติและยัดเยียดบทบาทโดยตัวผู้แต่งเองทั้งสิ้น **

 

 

* ฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแนว Boy's Love หรือ ชายรักชาย - - หากมีเรื่องเคืองหรือขัดข้องใจ รบกวนจากไปด้วยความสงบสุข

 

 

 

 

[+] OUR PLACE [+]

 

ตอนต่อไป :: ภารกิจลับจับผิดพ่อแขนใหญ่

 

 

 

ป้าเตรียมโรงเรียนให้เราสองคนแล้วนะ ไปอยู่โรงเรียนป้าน่ะแหละ ไปได้ไปพร้อมกับจุนซู ผู้เป็นป้าพูดไปขณะที่อาการยามบ่ายกำลังสบายได้ที่

 

 

และก็พร้อมกันกับที่แจจุงกำลังลอบจ้องมองสังเกตพฤติกรรมคนขโมยห้องนอนเขาอย่างตั้งใจเต็มเปี่ยมด้วยเช่นกัน!!

 

 

พี่ที่ชื่อยุนโฮก็ดูปกติดีนี่นา - - ดูขาวๆ อวบๆนิดหน่อย หน้าตาก็หล่อดี ถึงแม้ว่าจะสู้เขาไม่ได้ก็เหอะ

หวา~~~~ ดูแขนพี่เค้าสิ ใหญ่เป็นบ้า!!! ถ้าวันนึงมีเรื่องสู้กัน พี่เค้าไม่ต้องต่อยหรอก แค่เหวี่ยงแขนเบาๆมาโดนหน้าเขา เขาคงน็อคตั้งแต่ยังไม่ได้กำหมัดด้วยซ้ำ!!!

 

 

แล้วทำไมพี่เค้าต้องเก็บตัวเงียบด้วยล่ะ?

 

 

แจจุง...ฟังป้ารึป่าว?

คะ....ครับ?

แจจุง! ทำไมเราไม่มีสติเลย เหม่ออะไรอยู่? ไม่ได้นะเราต้องตั้งใจฟังที่ป้าพูดสิ เราต้อง@#$%^&*()(*&^#$%^$#%^&$%^^&*......”

 

 

นั่นไง - - เอาแล้ว.. รอดได้วันเดียว

งื้อออออ~~

 

 

ระหว่างที่แจจุงใช้หูฟังการอบรมครั้งใหญ่ครั้งที่หนึ่งของคุณป้าอยู่นั้น ดวงตากลมโตของเขาก็ได้สังเกตพฤติกรรมของคนที่ตั้งใจดูโทรทัศน์โดยไม่ได้สนใจเสียงการอบรมของเขากับป้าเลยสักนิด - -

 

 

ทนฟังไปได้ไงฟระ? เขายังทนไม่ได้เลย!!

ไม่ได้แระ ... แบบนี้มันต้องสืบ!!

 

.

.

.

 

 

พี่... ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่ล่ะ? แจจุงถามคนที่ยังตั้งใจดูโทรทัศน์ตั้งแต่ก่อนหน้าที่ป้าเริ่มจัดคอสอบรมให้เขา จนถึงตอนนี้ ป้าออกไปทำงานแล้วทิ้งพวกมีปัญหาไว้สองคนแล้ว พี่ตัวใหญ่ยังนั่งดูหน้าจอนั้นอยู่เลย

 

 

จะดูอะไรนักหนาฟระ?

 

 

..... ยุนโฮหันมามองคนตัวเล็กกว่าช้าๆ ใช้สายตาคมกริบประเมินร่างบางเงียบๆ ซึ่งการกระทำแบบนี้ เป็นการกระทำที่ฉลาดในการดูท่าทีของใครสักคน ทว่าเป็นอาการที่แจจุงขาใหญ่แห่งชุงนัมของขึ้นได้ไม่ยาก

 

 

นอกจากจะไม่พูดแล้ว... ยังจะมาใช้หางตามองเขาอีก!!!

เอาแขนมาฟาดหน้ากันดีกว่า!!!

 

 

นี่!! ทำไมพี่มองผมแบบนั้นล่ะ? มีอะไรก็พูดสิ!!!” ร่างบางพูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อยบ่งบอกอารมณ์คุกกรุ่นของเจ้าตัวได้เป็นอย่างดี

 

 

เขาไม่ได้ใจเย็นเหมือนป้านะเฟ้ย!!!

 

 

แล้วการที่เธอชวนใครซักคนคุยด้วยน่ะ เธอไม่แนะนำตัวกับเค้าก่อน แล้วจะมาหวังคำตอบอะไร? มิน่าล่ะถึงต้องมาดัดสันดาน ปากหยักเอื้อนเอ่ยคำพูดร้ายกาจขัดกับหน้าตาที่ดูดีอย่างที่แจจุงคาดไว้ในตอนแรก

 

หึยยยย - - ไอ้อ้วนเอ๊ยยย ไม่ได้ดูตัวเองเลยเส่ะ!! ชั้นได้ข่าวว่าแกก็มาดัดสันดานเหมือนกันน่ะแหละ!!!

พ่ออยากจะเอาเท้าฟาดคอจริงๆ

 

 

แต่ขืนทำงั้น... พี่เค้าต้องเอาแขนมาฟาดคอคืนแน่เลยอ้ะ!!!!

 

 

แถมดีไม่ดีทำร้ายหลานรักของป้า - - อาจจะโดนคอสค่อดใหญ่อีกสามชุด!!

เพราะฉะนั้นต้องหลีกเลี่ยง

 

 

ยุนโฮมองดูคนที่ตั้งใจคิดเรื่องราวของตนเองโดยไม่ได้เก็บท่าทีตัวเองเลยแม้แต่น้อย

คิดอะไรก็ออกผ่านหน้าตาหมดเลยนะพ่อคนเก่ง!!

 

 

ผมชื่อแจจุง... ริมฝีปากบางเอ่ยออกไปให้ครู่อริ (ภายในใจ) รับรู้ ยุนโฮเหลือบมองเจ้าของชื่อเล็กน้อยพลางทำสีหน้าเบื่อหน่ายไปด้วย

เผื่อพี่อยากจะรู้น่ะนะ

 

 

ยุนโฮพยักหน้าเล็กน้อยแล้วหันกลับไปสนใจตู้สี่เหลี่ยมข้างหน้าต่อไป

 

 

แล้วสรุปว่าพี่มาอยู่บ้านป้าทำไม? คนช่างพูดถามยุนโฮอีกครั้ง

ถามทำไม?

ก็อยากรู้นี่!! บอกไม่ได้หรอ? แจจุงทำหน้ายู่อย่างขัดใจที่คนตรงหน้าไม่ได้ให้ความร่วมมือการตอบคำถามเลยแม้แต่น้อย

เธอรู้มั้ย ว่าการถามปัญหาของคนที่ไม่ได้สนิทด้วยน่ะ มันเสียมารยาท!!!”

ยุนโฮพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พร้อมกับมองคนตรงหน้านิ่งราวกับว่าสิ่งที่แจจุงถามนั้นมันผิดเสียเต็มประดา

 

 

ถามแค่นี้ผิดตรงไหนอ้ะ?

 

 

พี่ก็รู้จักผมแล้วไง!!!” ร่างบางยังพยายามดื้อแพ่งอย่างรู้คำตอบที่ตัวเองถาม

ยุนโฮใช้หางตาสบดวงตากลมสีนิลนั้นอีกครั้ง พลางพ่นลมหายใจหนักๆออกมาด้วย

 

 

ไอ้เตี้ยนี่จะมายุ่งอะไรนักหนาฟระ?

 

 

แล้วเธอรู้จักชั้นหรอไง?

รู้!!!”

...

พี่ชื่อยุนโฮ - - ผมรู้จักพี่แล้ว!!” แจจุงยังคงใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีต่อสู้กับความกวนประสาทของคนตรงหน้าอย่างไม่ถดถอย - -

 

 

เขาต้องรู้ให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม!!!

 

 

ยุนโฮยังไงคงใช้หางตามองร่างบางอยู่อย่างนั้น พร้อมกับทำหน้าตาเย็นชาปนเอือมระอาและไม่รู้สึกรู้สากับการกระทำใดๆของแจจุงเลยแม้แต่น้อย

แม้ว่าเจ้าตัวนั้นจะตะโกนจนหอบแล้วก็ตามที

 

 

แจจุงยังใช้ความเงียบประเมินคู่ต่อสู้ตรงหน้าอย่างเหนื่อยๆเล็กน้อย หากใครมาลองต่อสู้คารมกับพี่ยุนโฮคงจะเข้าใจเขาเป็นแน่ เขาตะโกนเสียงดังขนาดนี้ ใช้ดวงตาอันแสนดุดันมองขนาดนี้

 

 

ไม่เห็นไอ้พี่ตัวใหญ่นี่มันจะรู้สึกอะไรเลย T_______T

 

 

ไหนพี่จุนซูบอกว่าพี่ยุนโฮมาอยู่บ้านป้าเพราะเงียบจนที่บ้านเป็นห่วงไง?

 

 

มันเงียบอะไรฟระ?

 

 

กวนประสาทเป็นบ้า!!!

 

 

ฟังนะไอ้เตี้ย!!! อย่ามายุ่งกับชั้น มันน่ารำคาญ ยุนโฮพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อหลีกหนีเสียงเจื้อยแจ้วน่ารำคาญราวกับเสียงหึ่งๆของยุงก้นปล่องของไอ้เตี้ยนี่ให้พ้นๆเสียที

 

 

มันจะตะโกนอะไรนักหนา - - โทรทัศน์อุตส่าห์ฉาย Sassy Girl ใหม่อีกรอบนึง ไอ้นี่ก็ยังมากวนเขาอยู่ได้

 

ขอดูพี่จีฮยอนอย่างมีความสุขหน่อย ไม่ได้รึไงวะ?

 

 

แจจุงทำท่าทีไม่พอใจคนตัวใหญ่อย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ชอบคนที่ไม่สนใจเขาแบบนี้ ในเมื่อตอนอยู่โรงเรียนเก่าเขาเป็นถึงหัวหน้าแก๊งค์ ถึงตอนนี้ตัวเขาจะมาอยู่โซลแล้ว เขาก็ต้องเป็นหัวโจกเหมือนกัน

 

 

ใครหน้าไหนก็เมินแจจุงผู้โด่งดังคนนี้ไม่ได้ทั้งนั้น!!!

 

 

นี่!! พี่จะไปไหนน่ะ!!!”

ถึงแม้ว่าพ่อขาใหญ่จะโกรธและอยากกระทืบอีกฝ่ายมาแค่ไหน

 

ยังไงก็ต้องเรียกไอ้คนกวนประสาทนั่นว่า พี่ อยู่ดี!!

 

 

ทำไมน่ะหรอ?

 

 

ยุนโฮเลิกแขนเสื้อขึ้นแล้วน่ะสิ - -